แวะมากินที่ห้องอาหารนี้กับเพื่อนๆ ขายอาหารเอเชีย ร้านแต่งสวย อยู่ตรงด้านหน้าโรงแรมเลย บรรยากาศดี มีโซนนั่งเล่นข้างนอก เหมาะกับการมานั่งเล่นรับลม กินอะไรไปเรื่อยเปื่อย มีดื่มนิดดื่มหน่อยไปตามประสา

หลายๆ คนคงรู้จักเว็บไซต์วงใน (www.wongnai.com) กันแล้ว หรือผ่านแอพพลิเคชั่นบนไอโฟน ซึ่งเป็นเสมือนโซเชียลเน็ตเวิร์กของการกินเลยก็ว่าได้ ทุกเรื่องราวและรูปภาพได้รับการถ่ายทอดโดยผู้ใช้ มิใช่ผู้ดูแลระบบ ซึ่งเป็นลักษณะการสื่อสารที่สอดคล้องกับความนิยมในปัจจุบัน ยิ่งเมื่อมองว่า วัฒนธรรมการกินสมัยนี้ ได้บรรจุกล้องถ่ายรูปเข้าไปเป็นส่วนหนึ่ง เสมือนเป็นพิธีกรรมธรรมดาที่พบเห็นเป็นภาคบังคับที่เราจะต้องเก็บภาพเอาไว้ เพื่อแบ่งปันบนโลกออนไลน์แบบถ่ายทอดสดด้วยแล้ว

เมื่อปลายเดือนกันยายนที่ผ่านมา เรามีโอกาสได้ไปเยือนดินแดนที่เต็มไปด้วยอารยธรรมอย่างอินเดีย แต่ก็ครับ อย่าคาดหวังกับคณะทัวร์เฮฮาของเราซึ่งไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เน้นสนุกสนานเข้าว่าท่าเดียว

หลายคนอาจจะเข้าใจว่าการทำ molecular gastronomy นั้นหมายถึงการใส่สารเคมีประหลาดๆ เพื่อทำให้อาหารดูไม่เป็นอาหาร แต่แท้จริงแล้วก็ไม่จริงเสมอไปครับ ถ้าเรามองว่าเป็นการเพิ่มความน่าสนใจให้กับอาหาร โดยพลิกแพลง-ดัดแปลงนิดหน่อย เท่านี้ก็จะกลายเป็นเรื่องง่ายๆ และไม่น่ากลัวไปทันที และบ่อยครั้ง เราไม่ต้องอาศัยสารเคมีด้วยซ้ำ อันเป็นที่มาโปรเจคนี้ครับ

ตอนนี้ทาง Tourdefoodblog ได้รับเลือกให้เป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายเพื่อชิงรางวัลนัฟแนงบล็อกอวอร์ดเอเชียแปซิฟิก 2011 ในหมวด food ครับ โดยงานประกาศรางวัลจะมีวันที่ 16 ธันวาคม 2011 ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย

หลังจากที่ผ่านโปรเจคใหญ่ช่วงออสการ์ไป TourDeFoodBlog ก็เร่งหาโปรเจคสนุกๆ มาทำใหญ่เลยครับ คราวนี้เราได้ความคิดอยากทำอาหารเชื้อชาติบ้าง และที่ๆ เราจะไปในครั้งนี้นั้น ก็ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์นี่แหละ โปรเจคนี้จึงขอตั้งชื่อเก๋ๆ ว่า Southeast Asian Sensation แล้วกัน จะเลือกมา 4 ประเทศ กับ 5 จานเท่านั้น จะเป็นอาหารอะไร จากประเทศไหนนั้น คลิกอ่านได้เลยครับ

ผ่านโปรเจคใหญ่ๆ อย่าง Road to the Oscars ไปแล้วก็รู้สึกโหวงๆ ชอบกลครับ อาจจะเป็นเพราะต้องเร่งทำอาหารแบบมาราธอนเพื่อให้ทันวันประกาศผลออสการ์ เล่นเอาเหนื่อยใช่ย่อย กลับมาสู่ระบบปกติ กับเดือนใหม่ จะว่าไปเวลา 2 เดือนนับจากต้นปีก็เร็วเหลือเกินครับ เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ คนที่คิดอยากจะทำอะไร ริเริ่มอะไรใหม่ๆ ที่คิดฝันไว้ตอนนี้ก็ไม่สายที่จะทำนะครับ

TourDeFoodBlog ขอเกาะติดกระแสด้วยโปรเจคยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาของบล็อกเรา (พูดทีเล่นแต่คิดจริงจัง หะๆ) กับการนับถอยหลัง 10 วันสุดท้ายก่อนประกาศรางวัลออสการ์ ด้วยอาหาร 10 อย่างที่ TourDeFoodBlog ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ 10 เรื่องที่ถูกเสนอเข้าชิงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม หรือ Best Picture นั่นเองครับ!

ไม่เหลือวันให้นับถอยหลังแล้วสำหรับปีนี้ คงเหลือแต่ชั่วโมง นาที วินาที ซึ่งอีกไม่นานก็คงจะหมดไปเช่นกัน จดจำสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในปีนี้ เพื่อปีหน้ามองย้อนกลับมา เราจะมีรอยยิ้ม กำลังใจ ปล่อยสิ่งไม่ดีทิ้งไว้ แต่ใช่ว่าจะหลงลืมหมดสิ้น เพราะหลายครั้งมันคือบทเรียน อุทาหรณ์สอนตัวเอง กับเหตุการณ์ในสังคม ซึ่งทำเราเหนื่อยจิตเหนื่อยใจไปตามกัน

ภาพ : มนัสรวี วงศ์ประดู่ ผมได้ขอภาพๆ นี้จากเพื่อนที่มีโอกาสได้ไปร่วมรำลึกถึงจอห์น เลนนอน ที่สตรอเบอรี่ฟีลด์ ในวันครบรอบวันเสียชีวิตของเขา ตั้งใจว่าอยากรำลึกถึงเขาเป็นข้อความสั้นๆ แต่นี่ก็ล่วงเลยมา 5 วัน ผมดูจะล่าช้าไปหน่อย จอห์น เลนนอน เสียชีวิตในวันที่ 8 ธันวาคม 1980 ซึ่งกว่าผมจะถือกำเนิดก็อีกหลายปีหลังจากนั้น และกว่าจะก้าวสู่ช่วงวัยที่รู้ซึ้งในรสของเสียงดนตรีก็ใช้เวลาอีกหลายปี กว่าจะรู้จักเดอะบีทเทิ้ล รู้จักจอห์น เลนนอน ก็อยู่ในช่วงสหัสวรรษใหม่แล้ว ผมติดตามฟังเพลงของทั้งเดอะบีทเทิ้ล และจอห์น เลนนอน อย่างที่ทราบกันว่า ความเป็นจอห์น เลนนอน อย่างที่เรารู้จักเขาในวันนี้ คือเลนนอนที่ไม่ได้อยู่ในวงเดอะบีทเทิ้ลแล้ว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เพลงอย่าง Imagine, Give Peace a Chance หรือ Woman Is the Nigger of the World ถูกใช้แทนนิยามความเป็นตัวเขา ซึ่งทำให้ทั่วโลกได้รู้จัก ‘สันติภาพ’ ผ่านบทเพลง นั่นคือจอห์น เลนนอน นักดนตรีที่คนมากมายรู้จักและร่วมรำลึกถึง แต่สำหรับผม ผมชื่นชมเขาในฐานะกวี เชื่อว่าหลายคนคงคิดเหมือนกับผม การเขียนบรรยายภาพสังคม การถ่ายทอดเรื่องราวขมขื่นในชีวิตออกมาผ่านบทเพลง [...]