Destinations, Reviews — December 26, 2011 at 16:08

Malaysia Food Diary: Part Three

by

ผ่านพ้นคริสต์มาสไป อีกไม่กี่วันก็จะปีใหม่แล้ว ขอให้แฟน TourDeFoodBlog ทุกท่านมีแต่ความสุขความเจริญนะครับ ว่าแล้วก็มาเล่าทริปมาเลย์เซียให้อ่านกันต่อดีกว่า ซึ่งตอนนี้เป็นตอนที่สามแล้วครับ นับเวลาในทริปก็เป็นวันที่สอง หลังจากคืนวันแรก ได้เข้าร่วมงานประกาศรางวัล NAPBAS 2011 และชวดรางวัล Best Food Blog ที่เข้าชิง รวมทั้งไปกินบะหมี่ฮกเกี้ยนเจ้าลึกลับจนดึกดื่น เช้าวันที่สองนี้ก็ทางนัฟแนงมีแผนวางไว้ว่าจะพาบล็อกเกอร์ที่มาร่วมงานไปเที่ยวใน KL กันครับ

วันนี้ตื่นสายมาก เพราะทั้งผมและพี่ภัทร (บล็อกเกอร์ไอทีจาก Droidsans.com) ต่างก็นอนดึกทั้งคู่ แต่ก็หิวพอสมควรเลยครับ เลยลงไปที่ร้านอาหารของโรงแรมเพื่อกิน buffet breakfast ครับ ซึ่งที่นี่มีชื่อว่า zest ครับ อยู่ชั้น ground floor ไปถึงไม่รีรอก็รีบไปตักอาหารเลย เพราะใกล้จะถึงเวลาล้อหมุนแล้ว

ไลน์บุฟเฟ่ต์ของที่นี่ค่อนข้างใหญ่เลยครับ มีมุมขนมปัง (ซึ่งคนน้อย) โคลด์คัท โยเกิร์ต มูสลี และซีเรียลต่างๆ บาร์น้ำผลไม้ และสลัดบาร์ ส่วนที่คนเยอะๆ ก็จะเป็นซุ้มไข่ ที่คนออต่อแถวกันแน่นเชียว ใกล้ๆ กันก็จะมีพวกมะเขือเทศอบ เบคอน ไส้กรอก มันฝรั่ง ส่วนมุมอาหารเช้าแบบเอเชียก็จะมีข้าวต้มกับเครื่องหลายๆ อย่าง อาหารมาเลย์ ติ่มซำ แถมยังมีซุ้มก๋วยเตี๋ยวให้ลวก-จกเส้นเองอีกตะหาก อีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจคืออาหารอินเดีย จะมีเชฟมาทอดโรตีร้อนๆ ให้กินคู่กับแกงหลายๆ ชนิด ซึ่งจะหมุนไปในแต่ละวัน ใกล้ๆ กันจะมีชาชักให้ชิมด้วยครับ ส่วนที่ผมไปตักมานั้นเป็นอาหารเช้าเบาๆ มีหมั่นโถวทอด ซาลาเปาทอดไส้สังขยามาเลย์ มีทโลฟ ไส้กรอกเล็กๆ อันนึง และกามองแบร์ชีสพร้อมกับถั่วและผลไม้แห้ง รสชาติโอเคครับ

ลองไปตักมาอีกจาน คราวนี้เป็นอาหารมาเลย์ ข้าวสวยกับ chicken rendang ต้องชิมเสียหน่อยจะได้รู้รสคนท้องถิ่น ดูสิว่าจะคล้ายกับที่เคยทำเองหรือเปล่า ซึ่งก็ไม่น่าผิดหวังครับ อร่อยทีเดียว (ลองอ่าน chicken rendang สไตล์ TourDeFoodBlog ได้ที่นี่ครับ http://www.tourdefoodblog.com/2011/03/chicken-rendang/)

กินพอหายอิ่มก็ถึงเวลาขึ้นรถบัส ออกเดินทางสู่ตัวเมืองครับ ซึ่งระหว่างทางไปถึงใจกลางเมืองเคแอลก็จะจอดแวะสถานที่สำคัญหลายๆ ที่ ถ่ายรูปพอหอมปากหอมคอ แล้วก็ขึ้นรถ แหม ทำเป็นทัวร์คนจีนไปได้

สรุปว่าไม่ค่อยประทับใจเลยครับ เพราะบางที่ก็แทบไม่เห็นอะไรเลยด้วยซ้ำ ผมถ่ายรูปมาจริงๆ จังแค่ที่เดียวคือ National Monument อารมณ์อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิของมาเลเซียครับ ส่วนอันนี้เป็นอนุสรณ์สถานที่ตั้งอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกัน

ถึงตอนนี้ ทางนัฟแนงเห็นว่ามีบล็อกเกอร์หลายๆ คนอยากจะไปช้อปปิ้งมากกว่านั่งติดแหง็กอยู่ในรถ จึงรวบรัดตัดขั้นตอน พาไปกินข้าวกันเลยครับ ซึ่งเราไปกินกันที่ Suria KLCC เป็นห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่มากๆ ใจกลางเมือง อยู่ติดกับตึกแฝด Petronas เอกลักษณ์ของเมืองเขา ซึ่งห้างนี้ก็ใหญ่และคนเยอะแบบจริงจังเลยครับ อารมณ์ว่าเป็นวันเสาร์แล้วคนนอกเมืองรวมทั้งคนในเมืองก็พากันขนลูกเด็กเล็กแดงพ่อเฒ่าแม่อุ๊ยมาเที่ยวห้างกัน ส่วนร้านรวงที่มาเปิดก็คล้ายๆ กับในพารากอนหรือเซ็นทรัลเวิลด์เลยก็ว่าได้ มีแบรนด์เนมเยอะมากๆ

เราเดินขึ้นไปชั้นบน ซึ่งเป็นชั้นรวมร้านอาหารครับ ร้านนี้มีชื่อว่า Madam Kwan’s เป็นร้านอาหารสไตล์มาเลเซียที่คนท้องถิ่นชื่นชอบกันมาก แล้วก็มีหลายสาขาอยู่ตามห้างใหญ่ๆ ทั่วเมือง แอบรู้สึกว่าคล้ายๆ กับ S&P ของบ้านเราครับ ซึ่งไปถึงตอนเวลาพีค คนก็แน่นร้าน เหล่าบล็อกเกอร์ผู้หิวโหยจึงต้องยืนรอหน้าร้านนานพอสมควรเลยครับ

อีกไม่นานเกินขาดใจตายก็ได้ที่นั่งแล้วครับ เป็นที่ริมทางเดินด้วย ดีครับเพราะมีแสง เวลาถ่ายรูปจะได้สวยๆ (แต่ถ่ายจริงๆ จะสวยหรือเปล่าก็ไม่รู้นะครับ) เปิดเมนูกันไป ผมก็ชักชวนให้คนบนโต๊ะลองสั่ง Nasi Lemak ของร้านนี้มาชิมกันครับ นาสิเลอมักเป็นอาหารขึ้นชื่อของมาเลเซียครับ เป็นข้าวหุงในน้ำกะทิ โดยมีเครื่องเคียงหลายๆ อย่าง ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นถั่วลิสง น้ำพริกหวานๆ ใส่ปลาข้าวสารที่เรียกว่า sambal ikan bilis แตงกวา ไข่ต้ม และเรนดังไก่ (ลองไปอ่าน entry ที่ผมเคยทำนาสิเลอมักที่บ้านได้ครับ http://www.tourdefoodblog.com/2011/03/nasi-lemak/)

ซึ่งนาสิเลอมักของร้านคุณนายขวัญ (ตั้งชื่อภาษาไทยให้เขาเสร็จสรรพซะงั้น) เป็นจานที่ได้รางวัลด้วยครับ ถ้าอร่อยถึงขั้นได้โล่การันตีอย่างนี้ก็ต้องลองสั่งมาชิมนะครับ

เริ่มมื้อกันด้วยเครื่องดื่มเบาๆ ผมสั่งเครื่องดื่มขึ้นชื่อของคนมาเลย์ teh tarik teh tarik ชาชักของคนรักชาครับ (กรุณาร้องให้เข้ากับจิงเกิ้ลด้วย)

มันน่าจะอร่อยนะครับ แต่จืดสนิทจริงๆ เข้าใจว่าเค้าปรุงรสเสร็จสรรพแล้วถึงใส่น้ำแข็งมา พอมาถึงโต๊ะน้ำแข็งก็ละลายพอดี ได้รสชาติจืดแบบเต็มขั้น ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคนมาเลย์ชอบทำอะไรรสจืด ทำไมนะทำไม (โมโหทุบโต๊ะ) สรุปว่าสั่งน้ำเปล่ามายังจะดีซะกว่า

จานต่อมาเป็นอาหารที่สั่งมาแบ่งกันกินครบ เป็นสะเต๊ะแบบมาเลย์จ๋า มีทั้งไก่และเนื้อ สะเต๊ะบ้านเขาไม่มีอาจาดครับ แต่จะเสิร์ฟมากับผักดอง แตงกวา สับปะรด และหอมแดง น้ำจิ้มหวานๆ รสชาติคล้ายบ้านเรา แต่ที่อร่อยมากๆ คือ สะเต๊ะครับ หมักมาหวานและนุ่มดีจริงๆ ติดนิดหน่อยตรงที่ปิ้งมาไหม้ไปหน่อย แต่ส่วนที่ไหม้นั้นก็หวานและได้กลิ่นไหม้เบาๆ ครับ (ออกขมนิดๆ)

รอไปสักพัก อาหารของคนอื่นก็มาครับ 555 คนที่สั่ง nasi lemak ก็ได้แต่นั่งมองตาปริบๆ พลางดูดเครื่องดื่มจืดๆ ของตัวเองไป

อันนี้ ราดหน้าเนื้อของพี่เป้จาก Dentsu ครับ น่ากินเชียว

ส่วนอันนี้เป็นข้าวหน้าไก่และเห็ดหอมของพี่ปูเป้ PuPe_so_Sweet ครับ น่ากินอีกแล้ว

และแล้วนาสิเลอมักก็มาเสิร์ฟครับ หน้าตาจะผิดไปจากที่คาดเล็กน้อย เพราะเครื่องจะไม่เหมือนที่เคยทำครับ ของร้านคุณนายขวัญเขาจะใส่ แตงกวา ไข่ต้มครึ่งฟอง กุ้งแห้งป่น ซัมบัลปลาข้าวสาร และแกงกะทิไก่ (แทนที่จะเป็นเรนดังไก่ครับ) นอกจากนี้ยังมี acar ซึ่งเป็นผักดองสไตล์อินโดนีเซียมาด้วย ซึ่งเขาจะใส่ถั่วลิสงมาในนั้นด้วยครับ หวานๆ และเคี้ยวกรุบกรอบดี รสชาติของนาสิเลอมักที่นี่นั้นถือว่าข้าวทำออกมาได้ดีครับ มีกลิ่นหอมๆ อ่อนๆ ของกะทิ ส่วนซัมบัลนั้นก็รสชาติเผ็ดจัดจ้านไม่น้อย (เผ็ดจน Stella บล็อกเกอร์ชาวอินโดนีเซียกินไม่ได้เลยครับ) ส่วนแกงไก่นั้นออกจะรสจืดไป ยังไม่ค่อยถึงเครื่องเท่าไร และเนื้อไก่ยังไม่นุ่มเท่าไรด้วยครับ จานนี้เป็นจานเดียวที่จดราคามา RM15.90 ครับ คิดเป็นเงินไทยก็คูณ 10 ไป ง่ายๆ ครับ

จบมื้อ ทางนัฟแนงก็แบ่งบล็อกเกอร์ออกเป็นสองกลุ่มครับ กลุ่มแรกคือกลุ่มที่ยังจะช้อปต่อ (รวมถึงผมด้วย) กับอีกกลุ่มคือที่จะไปขึ้น KL Tower แล้วไปดูวิวเมือง มีเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงกว่าๆ ในการช้อปสินค้าในห้าง ซึ่งส่วนใหญ่ของกลุ่มช้อปก็ลงไปซื้อเครื่องสำอางและอื่นๆ กันในช็อปของ Sephora ครับ

พอซื้อสินค้าตามออเดอร์เสร็จ ผมก็ไปเจอะกับร้านขายป๊อบคอร์นที่มีคนต่อคิวกันเยอะเลย ชื่อร้านว่า Garrett โฆษณาว่าเป็นข้าวโพดคั่วสไตล์ชิคาโก มีเปิดสาขาที่ชิคาโก นิวยอร์ก ดูไบ ฮ่องกง สิงคโปร์และที่ KL นี่ครับ งั้นก็ลองดูหน่อยสิว่าอร่อยจริงมั้ย ผมซื้อเป็น The Chicago Mix ถุงเล็กสุดราคา RM6

นี่คือเล็กสุดแล้วครับ

The Chicago Mix เขาจะผสมสองรสด้วยกันครับ คือรส CaramelCrisp เคลือบคาราเมลหอมหวานรสเข้ม สีน้ำตาลเข้ม หวานอร่อย อร่อยกว่าป๊อบคอร์นที่ขายๆ กันตามโรงหนังบ้านเราเยอะครับ อีกอย่างคือเมล็ดข้าวโพดคั่วของเขามันใหญ่เต็มๆ คำดีจริงๆ ส่วนอีกรสคือ CheeseCorn คนรักชีสไม่น่าพลาด เพราะเค็มๆ มันๆ ชีสกระจายเต็มปาก ดังจะเห็นได้จากสีเหลืองที่เคลือบเมล็ดข้าวโพดนั้นมันเข้มและชัดมากจริงๆ ข้อเสียคือเวลาหยิบกินทีนี่มือจะเลอะเป็นสีเหลืองเลยครับ แถมตอนที่ซื้อมาคนขายดันตักป๊อบคอร์นที่ไม่ร้อนมาให้อีก อารมณ์เสียเล็กๆ ครับ

โชว์ให้เห็นชัดๆ

ลงความเห็นว่ารสคาราเมลอร่อยกว่าครับ จริงๆ ที่ร้านเค้าจะมีคาราเมลแบบใส่ถั่วด้วย เช่น แบบใส่อัลมอนด์ พีแคน หรือไม่ก็มะม่วงหิมพานต์ ซึ่งราคาก็จะแพงขึ้นมานิดนึง น่าเสียดายที่ตอนที่ผมซื้อมา แบ่งกินกันไม่หมด เหลือเต็มถุงอยู่เลย แต่ถ้าเอาจริงๆ ถ้าดูหนังไปด้วย ถึง 6 ริงกิตนี่นั่งกินคนเดียวก็หมดครับ (อ้วนมากกก)

ว่าแล้วก็ต้องรีบกันไป KL Tower ตามเวลานัดครับ ระหว่างที่วิ่งผ่านชั้นใต้ดินของ Suria KLCC ก็ได้กลิ่นคุ้นๆ ลอยมาแต่ไกล ร้าน RotiBoy กับกลิ่นคอฟฟี่บันอันโด่งดังในอดีต! แม่เจ้า ร้านที่มาเลเซียยังขายดีอยู่เลยครับ แถมยังมีสินค้าเบเกอรี่อื่นๆ ขายเต็มร้านเลยด้วย ใครยังคิดถึงขนมปังนุ่มๆ ชุ่มเนย พร้อมคุกกี้ครัสต์กรอบๆ อย่าลืมแวะไปชิมกันได้ครับ (หรือจริงๆ ในบ้านเราก็ยังมีมิสเตอร์บัx ล่ะ?)

ไปถึง KL Tower อย่างเร่งๆ เพื่อพบว่าอีกกลุ่มเขายังมาไม่ถึงเลยครับ เพราะเขาไปแวะกันที่ร้านขายช็อกโกแลตกันก่อน (งงไปเลย) กลุ่มช้อปปิ้งก็เลยเข้าแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อหาน้ำหาท่าดื่มกันครับ ผมไปสะดุดกับเครื่องดื่มชนิดนึงที่คุ้นชื่อ คือ Malta นี่มันเครื่องดื่มที่ Richard Blais ใช้หมักไหล่หมูในรายการ Top Chef นี่นา ด้วยความสงสัยใคร่รู้ ผมจึงลองซื้อมาชิมกระป๋องนึงครับ

ถ้าจะให้อธิบายรสชาติของมันก็คงจะเป็นว่า มีความหอมหวานในระดับนึง รสจะออกๆ แนวคาราเมลนิดๆ แต่ที่แย่ก็คือมันทำให้นึกถึงซุปไก่สกัดยี่ห้อดังที่มีนิชคุณเป็นพรีเซ็นเตอร์ขึ้นมาครับ เพราะกลิ่นและรสมันคล้ายกันมาก เพียงแต่ว่าจะหวานกว่าและซ่าาาาด้วย เอาเป็นว่ากิน 10 คน คงจะบอกอร่อยแค่คนสองคนเท่านั้นครับ (ไม่รู้ว่าคนที่ชอบเค้าชอบตรงไหน แต่เราไม่ขอวิจารณ์นะครับ) พอนึกไปว่า Richard Blais เอามาใช้ทำอาหารคาวก็พอเข้าใจ รสชาติมันไปทางนั้นได้ครับ เอาเถอะ คิดเอาว่ากินแล้วจะได้วิตามินบีหลายชนิดก็ได้ (ตามกระป๋องครับ)

เย็นวันนั้นตามกำหนดจะได้ไปกินอาหารที่ห้างสรรพสินค้าอีกที่นึงคือ Pavilion ครับ แถมจะได้ดูไฟคริสต์มาสด้วย แต่แล้วด้วยชะตาลิขิต ทางนัฟแนงให้ finalist ไปกินอีกที่ครับ คือ The View เป็น rooftop bar ที่เห็นวิวสวยมาก ผมก็เลยอดไปจอยกับบล็อกเกอร์คนอื่นๆ แต่ไปถึงข้างบนก็ได้พูดคุยทำความรู้จักกับบล็อกเกอร์ต่างชาติคนอื่นๆ เยอะเลยครับ (โดยเฉพาะ Brad ผู้ชนะสาขา Best Food Blog ผมนั่งคุยกับเขานานและจริงจังมาก) ข้อเสียคืออาหารไม่อร่อยเลย เป็นอาหารค็อกเทลที่เย็นๆ และไม่ค่อยมีรสครับ คืนนั้นก็จบไปอย่างรวดเร็วด้วยอาหารที่ไม่อร่อย วอดก้า และเบียร์ปริมาณมากกกกกก

ปิดท้ายด้วยภาพ Instagram จากกระดาษทิชชูของ Garrett Popcorn ครับ น่ารักดี

...then get down and messy!

ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายของ Malaysia Food Diary แล้วนะครับ จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อขากินชาวมาเลย์นาม Sean โคจรมาพบอีกครั้ง? อย่าลืมติดตามอ่านกันนะครับ!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
  • น้องลอ

    อ่านแล้วน้ำย่อยไหลเยิ้ม

    • http://www.facebook.com/profile.php?id=637618104 Korakot Suriya-arporn

      น้ำย่อยไหล คอไม่แสบเหรอครับ

      แต่ก็ฟังดูเป็นคำชม ยินดีครับ ^ ^

  • http://foodpassports.blogspot.com/ Food Passports

    ชอบกินNasi Lemakที่Madam Kwan’sมากเลยคะ ปกติเวลาพีไปKL จะต้องไปกินที่Pavillion ตลอด ตัวซัมบัลเค้าอร่อยจริงๆ ชอบอาจาดของเค้าด้วย แค่คิดก็น้ำลายสอแล้วจริงๆ >.<

    • http://www.facebook.com/profile.php?id=637618104 Korakot Suriya-arporn

      ขอบคุณครับ แอบเห็นว่ามีอีกเมนูนึงที่ชื่อ Nasi Bojari อยากลองเหมือนกัน แต่ไม่ได้สั่งเพราะอิ่มมากก เห็นด้วยเกี่ยวกับอาจาดของเขา ชอบ acar มากๆ อยากลองทำกินเองจังครับ

      ผมเพิ่งได้เข้าไปอ่านบล็อก Food Passports ของคุณพีและแก๊งเพื่อนๆ แต่เหมือนจะใส่ comment ไม่ได้อ่ะครับ ได้อ่านทุก entry รู้สึกว่าเขียนได้น่าสนุก น่าติดตาม ชอบอาหารทุกอย่างที่เขียนมากๆ ครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไส้กรอกและเบียร์เยอรมัน พูดแล้วก็หิวเลย

      ขอขอบคุณที่แบ่งปันประสบการณ์ด้านอาหารการกินให้กับคนบนเว็บได้อ่านกัน อยากจะเห็นบล็อกนี้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ และจะกลับไปติดตามอ่านบ่อยๆ ครับ ^ ^

      • http://foodpassports.blogspot.com/ Food Passports

        แหะ แหะ พีก็เพิ่งรู้ค่ะว่าคนอื่นคอมเมนท์ไม่ได้ ตั้งค่าไว้แล้วหนีไปเที่ยวเลยไม่ได้ดูอะไรเลย

        ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยมชม พีกับเพื่อนก็เขียนกันไปตามสไตล์คนช่างกินไม่มีหลักการอะไร อยากแบ่งปัน :)

        • http://www.facebook.com/profile.php?id=637618104 Korakot Suriya-arporn

          ดูคุณพีกับเพื่อนๆ เที่ยวบ่อยจังเลยครับ อิจฉาๆ

css.php